Op 28 februari 2025 trok de dienst Cultureel erfgoed en Musea naar de Abdij van Park in Leuven om er een beiaardklokje te overhandigen aan de Erfgoedsite. Tot dan stond het in stadsmuseum De Hofstadt in Diest. Het is het kleinste klokje van de voormalige beiaard van Abdij van Park, gegoten in 1712 in Amsterdam.
Hoe is het klokje in Diest terechtgekomen?
Kort na aankomst in de abdij in 1730 werd het vervangen door een exemplaar van Leuvens klokkengieter Andreas Frans Vanden Gheyn. Het klokje bleef in de abdij toen de rest van de beiaard in 1811 verhuisde naar de Leuvense Sint-Pieterskerk, en overleefde zo de Brand van Leuven in de nacht van 25 op 26 augustus 1914.
Op dat ogenblik bevond het zich al in Diest, waar het dienst deed als schoolbel. Het was in het midden van de 19de eeuw naar daar gebracht door Diestenaar Fidèle-Johannes Raymaekers, die zowel prior van de abdij was, als leraar in het Diestse stadscollege. Later kwam het klokje terecht in stadsmuseum De Hofstadt, waar het lang omschreven werd als schoolbel. In 1990 ontdekte beiaardier Luc Rombouts uit Leuven de herkomst van het beiaardklokje.
Daarna stond het in 2018 model voor de kleine klokken van de nieuwe Vredesbeiaard in Abdij van Park.
Een nieuw leven voor het beiaardklokje uit 1712
Vorige week kwam het weer thuis dankzij een genereus gebaar van het stadsbestuur van Diest. In zitting van de gemeenteraad van 27 januari werd beslist dat het klokje meer waarde heeft wanneer het in situ tentoongesteld wordt. In de toekomst zal het getoond worden in de permanente museumpresentatie van de abdij, samen met gesmolten brons van een minder fortuinlijke klok van de historische abdijbeiaard.
