Thomas Goyvaerts 2017

GEZOCHT!!!

 

Oproep stadsdichter

 

 

Wat verwachten we van de nieuwe stadsdichter? Je schrijft vier gedichten, cursiefjes, slampoetry-gedichten, songteksten ... per jaar over het dagelijkse reilen en zeilen in onze stad of over specifieke gebeurtenissen. Je hebt dus volledige artistieke vrijheid, maar de dienst Cultuur heeft soms wel inspraak in de onderwerpen. Het volledige reglement vind je hier.

 

Mail je cv en portfolio vóór 10 december naar de dienst Cultuur via cultuurbeleid@diest.be. We moedigen het aan dat je hierin je link met of liefde voor Diest a.d.h.v. een nieuw werk duidelijk maakt.

 

 

THOMAS GOYVAERTS

 

Op donderdag 28 januari 2016 werd Thomas Goyvaerts in de Openbare Bibliotheek voorgesteld als nieuwe stadsdichter van Diest. Thomas Goyvaerts

 

Hij volgt daarmee Rik Tulkens op. Hij is de vijfde stadsdichter op rij en met zijn 28 jaar de jongste tot nu toe. Acht personen dienden een volledig dossier in,

waaruit een deskundige jury Thomas aanstelde voor een periode van twee jaar. Hij gaat het engagement aan om ieder jaar 4 gedichten en/of verhalen te schrijven.

 

In het bijzijn van schepen van Cultuur Jos Uyttebroek en voorzitter van de cultuurraad Herman Degelin trad Thomas voor het eerst in de spotlights met zijn gedicht over Diest en deelde zijn toekomstvisie over poëzie met het aanwezige publiek. Net zoals zijn voorgangers Ina Stabergh, Marcel Van Passel, Eric Vandenwyngaerden en Rik Tulkens wil Thomas ook zijn eigen accenten leggen. Hij wil schrijven over zijn zoektocht naar de eigenheid van de stad en hoopt zijn enthousiasme over poëzie over te brengen op de jeugd van Diest.

 

Thomas: "Ik ben verknocht geraakt aan Diest en voel me bijzonder vereerd om mijn gedichten de komende twee jaar in dienst te kunnen stellen van de stad en haar mensen. Diest prikkelt mijn fantasie en laat me dromen van mysterie en avontuur. Er zijn zoveel boeiende plekken om te ontdekken, interessante mensen om te ontmoeten en unieke sferen om in te ademen. Ik wil benaderbaar zijn en uitgenodigd worden om mijn woorden levend te maken. Mensen mogen me meetrekken om inspiratie op te doen, om ervaringen te delen en om gesprekken te voeren vol humor, fantasie, filosofie en poëzie."

 

Thomas Goyvaerts (1987, Genk) komt uit een schrijversfamilie: zijn moeder en grootmoeder publiceerden talloze romans, artikels, kortverhalen en andere werken. Al van jongs af aan zet Thomas zijn levendige fantasie om in woorden. Hij won daarbij verschillende prijzen, o.a. als Junior Journalist en bij Jeugd en Poëzie. Zijn eerste roman bracht hij uit toen hij 19 was (Ik ben Raaf, uitgegeven bij Lannoo, geschreven samen met zijn moeder Iny Driessen). Naast gedichten en verhalen schrijft hij de laatste tien jaar ook veel toneelstukken. Hij richtte in 2006 samen met enkele vrienden de jongerenkunstgroep ELEMENT in Vilvoorde op, waar theater centraal staat.

 

Zijn vroegste herinneringen aan Diest zijn de gezellige zondagen met het gezin in de vroegere cinema. Toen het tijd werd om zijn eigen gezin op te starten, stond Diest als nummer één op zijn verlanglijst. Intussen was hij vaker en vaker op bezoek gekomen, om te verdwalen in de straatjes, om te zwemmen in de Halve Maan, om te wandelen in het groen aan de citadel. Zijn vriendin was even verliefd geworden op de stad en na een jaar zoeken kwamen ze uit in Schaffen, waar ze een huisje kochten om de rest van hun leven in te wonen.

 

Je vindt de stadsgedichten en andere teksten van Thomas ook via www.thomasgoyvaerts.be. Zijn er verhalen, plaatsen of ontmoetingen die jou bezielen? Onze nieuwe stadsdichter laat zich graag inspireren! Stuur hem dus zeker een mailtje via mail@thomasgoyvaerts.be!

 

Hieronder vind je de twee meeste recente gedichten, de vorige gedichten kan je in de rechterkolom raadplegen.

 

 


wees vanzelf


maak ons jonger dan we waren

 

spaar geen honger naar je kleur
lig in aarde, wees vanzelf
bewaar je wensen bij je goud

 

woon in stilte, maak haar huis
kruid het zout van onze tranen
we verliezen
geen seconde, we zijn samen
vloeien leeg en vullen uit

 

reik naar morgen, voel de nacht
draai de wereld om je heen
kom iemand tegen in het bloeien
van je zucht, je dag, je jaar

 

maak ons jonger dan we waren

 

spaar geen honger naar je kleur
vaar je licht over ons water
beloof ons hier iets weer te vinden
van wie later op ons wacht

 

 


stadsgedicht nr. 18
(bij het kunstwerk 'The ever blossoming garden')

 

 

 

cerckel

 

compact. je zit gevangen in het gras,
niet gekwetst na duizend draden
ik schets je spiegelende brug, je rots,
klim op je bomen. mijn keel verstopt
zich, je oren doof. er is zo veel vervallen
je neemt me rustig in je op. verdwijnt.
geen spel gespeeld en geen geheim, slechts
zwakke muren. je ligt in stoelen
wanneer of als ik je laatst zag. ten einde
raad ik je gedachten. ik laat je met lust.

 


stadsgedicht nr. 17